Oproep #36 Het fenikscomplex

De jacht op inzendingen voor het eerste nummer van 2019 is bij dezen geopend! Voor #36 zijn we op zoek naar tekst in het kader van Het fenikscomplex. Deadline: 24 februari 2019.

Vernielzucht of scheppingsdrang?

In 2012 bekladde Vladimir Umanets Rothko’s Black on Maroon met de woorden ‘A POTENTIAL PIECE OF YELLOWISM’. Yellowism is ‘kunst noch anti-kunst en ook niet creatief, maar wel een beweging’, Dixit Umanets. In 2003 werd performancekunstenaar Aaron Barschak veroordeeld tot een maand gevangenisstraf, omdat hij rode verf over Jake Chapman en één van zijn schilderijen goot – een reactie op Chapmans project De verkrachting van Creativiteit, waarin hij zeldzame prenten van Goya opsierde met beestenkoppen en clowns. Geen cel voor Chapman, wel een nominatie voor de prestigieuze Turner Prize; hij had de prenten netjes gekocht alvorens ze te pimpen.

Ook in literatuur vinden we voorbeelden van intertekstuele vernieling slash kunst, zij het doorgaans met een minder definitief karakter. Zo werd Hugo Claus in ’67 gearresteerd voor zijn actualisering van Marieke van Nijmegen, waarin De Heilige Drievuldigheid gespeeld werd door drie naakte mannen en Marieke alles behalve berouwvol bleek, schreef Peter Verhelst met Zwerm een historisch-literaire legpuzzel die bestaat uit een caleidoscoop van filmbeelden, sms’en en nieuwsberichten en bestaat de poëzie van Astrid Lampe uit collages van vreemde objecten en krantenknipsels.

Maak jij ook regelmatig werk dat aan zelfontbranding doet? Laat het uit de as herrijzen en stuur je kopij naar Kluger Hans!

Inzenden kan hier.

Dit bericht delen